Białystok, dnia 13 stycznia 2005 r.
Sąd Rejonowy
w Białymstoku
Wydział Pracy
Powód:
Jan Nowacki
murarz
zam. Białystok
ul. Podgraniczna 4/6
reprez. przez adw. Leopolda Starowicza
prowadzącego kancelarię adwokacką
w Białymstoku
ul. Waszyngtona 10/2
Pozwany:
DEKOR S.A.w Białymstoku
ul. Boruty 1
Białystok
Wartość przedmiotu sporu: 375 zł
Pozew o zapłatę wynagrodzenia za czas jej niewykonywania z uwagi na bezpośrednie niebezpieczeństwo dla życia
W imieniu powoda, którego pełnomocnictwo załączam, wnoszę:
1.	o zasądzenie od pozwanego DEKOR S.A. w Białymstoku na rzecz powoda Jana Nowackiego kwoty 375 zł wraz z ustawowymi  odsetkami od dnia 11 grudnia 2004 r. do dnia zapłaty,
2.	o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych,
3.	o przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność powoda.
Wnoszę także o przesłuchanie w charakterze świadków:
-	Jana Mazurka, zam. Białystok, ul. Wschodnia 2/6,
-	Leona Podlewskiego, zam. Choroszcz, ul. Światowida 12,
-	Ryszarda Wejnda, zam. Mońki, ul. Biała 3/4.
Uzasadnienie
Powód Jan Nowacki jest zatrudniony przez pozwanego DEKOR S.A. w Białymstoku na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w charakterze murarza od dnia 01 marca 1999 r. Powód zarabia obecnie 2.500 zł brutto miesięcznie. Powód zobowiązany jest do wykonywania pracy przez pięć dni w tygodniu po osiem godzin  w każdym dniu.
(dowód: umowa o pracę)
Pozwany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie budownictwa i usług remontowych.
(dowód: odpis z KRS pozwanego)
W listopadzie 2004 r. zarówno powód, jak i jego współpracownicy, otrzymali polecenie wykonywania pracy polegającej na położeniu styropianowej izolacji cieplnej na budynku mieszczącym się w Białymstoku przy ul. Jasnej 2.
(okoliczność bezsporna)
Budynek, na którym miała być wykonana izolacja liczy sobie siedem pięter, stąd też konieczne było wybudowanie rusztowań wzdłuż każdej ściany budynku. Rusztowanie postawili: powód oraz inni pracownicy pozwanego - Jan Mazurek, Leon Podlewski, Ryszard Wejna z materiałów dostarczonych przez pozwanego. Prace na rusztowaniu rozpoczęto 15 listopada 2004 r.
(dowód: zeznania świadków: Jana Mazurka, Leona Podlewskiego, Ryszarda Wejny, zeznania powoda)
W dniu 17 listopada 2004 r. wiał silny wiatr i padał ulewny deszcz. Pracownicy próbowali kontynuować pracę, jednakże podmuchy wiatru były na tyle silne, że powodowały zachwiania konstrukcji rusztowania. Wobec powyższego powód i pozostali pracownicy zeszli z rusztowań i powiadomili o tym kierownika budowy Piotra Chojnackiego. Taki stan trwał do 19 listopada 2004 r.
(dowód: informacje meteorologiczne zamieszczone w lokalnej gazecie "Dziennik Białostocki", zeznania świadków Jana Mazurka, Leona Podlewskiego, Ryszarda Wejny, zeznania powoda)
Pozwany nie wypłacił wynagrodzenia za trzy dni niewykonywania pracy. Powód próbował  wyjaśnić zaistniałą sytuację, jednakże poinformowano go, że przerwa w pracy była nieuzasadniona, gdyż warunki pracy nie były na tyle złe, żeby jej nie kontynuować. Wskazano również, iż obowiązkiem pracowników było dokładne i prawidłowe zamontowanie rusztowania, tak aby bez problemu opierało się ono podmuchom wiatru. Jeżeli zaś były zachwiania, to ich przyczyną było wadliwe ustawienie rusztowań przez samych pracowników. W konsekwencji przerwa w pracy była następstwem zawinionych zaniedbań pracowników, w tym powoda.
(dowód: zeznania powoda i osób reprezentujących pozwanego)
Stan faktyczny przedstawiony w pozwie w pełni uzasadnia żądania pozwu.
Zgodnie z art. 210 § 1-3 k.p. w razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego. Jeżeli powstrzymanie się od wykonywania pracy nie usuwa zagrożenia, pracownik ma prawo oddalić się z miejsca zagrożenia, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego. Za czas powstrzymania się od wykonywania pracy lub oddalenia się z miejsca zagrożenia, pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.
Przesłanki do zastosowania powyższych przepisów zostały spełnione.
Nie może budzić w sprawie wątpliwości fakt zaistnienia bezpośredniego zagrożenia dla życia powoda. Prace wykonywane były na rusztowaniu wybudowanym dla siedmiopiętrowego budynku. Wskazane powyżej dowody świadczą o tym, że w dniach 17-19 listopada 2004 r. miały miejsce silne podmuchy wiatru, które powodowały zachwiania konstrukcji rusztowań. Ewentualne przewrócenie się rusztowań mogłoby spowodować śmierć powoda. Zdaniem powoda, nie ma podstaw do twierdzeń, iż pogoda nie była taka zła, aby nie można było kontynuować prac. Podkreślić należy, iż jedynie pracownicy posiadają miarodajną wiedzę na temat wpływu aury pogodowej na bezpieczeństwo wykonywanych prac, gdyż to oni, a nie osoby reprezentujące pozwanego były na miejscu ich wykonywania. Pozwany nie dysponuje żadnym dowodem na poparcie swych twierdzeń.
Bezzasadny jest również argument pozwanego, jakoby przerwa w wykonywaniu pracy była następstwem wadliwego zamontowania rusztowań. Powód podkreśla, iż wielokrotnie montował rusztowania na polecenie pozwanego i nigdy nie zgłaszano zastrzeżeń co do  montażu. Również w tym wypadku nikt nie miał uwag. Rusztowania wykonane zostały przy spełnieniu wszystkich wskazówek instrukcyjnych. W tej sytuacji przyczyną utraty stabilności mogła być wadliwość materiałów dostarczonych przez pozwanego, albo na tyle silny wiatr, że mógł on zachwiać każdą konstrukcją niezwiązaną na stałe z ziemią. Obie możliwości wykluczają winę powoda i innych pracowników. Z jednej bowiem strony to na pracodawcy ciąży obowiązek organizowania pracy w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy (art. 207 § 2 pkt 1 k.p.), a z drugiej nie można czynić powodowi zarzutu z niezwykle niekorzystnych warunków atmosferycznych.
W konsekwencji uznać należy, iż powód miał prawo powstrzymać się  z wykonywaniem pracy i opuścić miejsce pracy bez pozbawienia go prawa do wynagrodzenia za czas przerwy. Samo zaprzestanie wykonywania pracy z uwagi na jej charakter oraz miejsce jej wykonywania nie usuwało bowiem bezpośredniego zagrożenia dla życia. Powód poinformował swojego bezpośredniego przełożonego o przyczynie zaprzestania wykonywania pracy.
Odnośnie do wysokości wynagrodzenia za pracę powód dokonał wyliczeń w oparciu o przepisy art. 130 k.p., § 5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 62, poz. 289 ze zm.) oraz § 7 i § 9 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz. U. Nr 2, poz. 14 ze zm.).
Zgodnie z tymi przepisami do obliczenia wysokości wynagrodzenia za czas jej niewykonywania z powodu bezpośredniego zagrożenia życia należy stosować przepisy o wynagrodzeniu urlopowym. Powód zarabia 2.500 zł brutto miesięcznie. W listopadzie 2004 r. zgodnie z jego rozkładem czasu pracy zobowiązany był do przepracowania 160 godzin (art. 130 § 1 i 2 k.p.). Dzieląc miesięczne zarobki powoda przez liczbę 160 otrzymujemy stawkę godzinową powoda, tj. 15,625 zł. Mnożąc tę stawkę przez liczbę godzin, jakie powód  przepracowałby w czasie niewykonywania pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, tj. 24 otrzymujemy kwotę 375 zł czyli kwotę dochodzoną pozwem.
Odnośnie do odsetek powód domaga się ich od dnia 11 - ego następnego miesiąca. Z uwagi na fakt, iż u pozwanego nie określono innego terminu wpłaty wynagrodzenia, a tym samym zgodnie z art. 85 § 2 k.p. wynagrodzenie za pracę płatne raz w miesiącu wypłaca się z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego.
Z uwagi na powyższe, wskazać należy, iż zostały spełnione przesłanki określone w art. 210 § 1-3 k.p., a tym samym pozew jest uzasadniony.
	Leopold Starowicz
	adwokat
Załączniki:
-	pełnomocnictwo,
-	umowa o pracę,
-	odpis z KRS pozwanego,
-	informacje meteorologiczne zamieszczone w lokalnej gazecie "Dziennik Białostocki",
-	odpis pozwu i załączników.